تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — صفحة 87

مساهمون:

ص٨٧
و او از نسل قيان بن ايلخان بن تنگيز خان بن منكلى خان بن يلدوز خان بن آى خان بن كن خان بن اغور خان بن قرا خان بن مغل خان بن النجه خان بن گيوك خان بن ديب باقوى بن النجه خان بن ترك بن يافث بن نوح بن لمك بن متوشلخ بن اخنوخ بن يرد بن مهلائيل بن قينان بن انوش بن شيث بن آدم - عليه السّلام . پوشيده نماند كه تا يلدوز - كه جدّ بيست و پنجم حضرت شاهنشاهى است - احوال سعادت‌مآل اين عالىنژادان در صحف صدور گذارندگان سخن مضبوط و مسطور ، و بر السنهء مستحفظان ارقام دهور محفوظ و مذكور است . و از منكلى خواجه تا ايلخان - كه احوال دو هزار ساله به طريق تخمين تواند بود - به نظر درنيامده ، چنانچه سبب اين مذكور خواهد شد . و از ايلخان تا آدم - كه بيست و چهار تن‌اند و ارباب تواريخ ذكر كرده‌اند - نيز نگاشتهء كلك اجمال خواهد گشت . نزد خردمندان دوربين كه با دل انصاف‌گزين و دانش خداداد تتبّع اخبار گذشته‌ها نموده‌اند ، بلكه شناسايى سخنان راست را سرمايهء ديانت و پيرايهء امانت خود ساخته ، تكاپوى در سنجيدگى كردار درست مىنمايند ، پوشيده نيست كه آنچه بر صفحات مسامع و الواح اخبار رقم اشتهار دارد كه آغاز آدميان را هفت‌هزار سال مىگويند ، اصلى كه شايستگى قبول عقول و افكار دانايان - كه تماشاييان بهار و خزان اين چار چمن و پرده‌نشينان زير و بم اين هفت انجمن‌اند « 4 » - داشته باشد ندارد . و در امثال اين امور عقل درست‌انديش دوربين از راستيها و درستيهاى دريافت گاه انكار مىكند ، و گاه از احتياط - كه موقف اطمينان و محلّ ادراك است - در ردّ و قبول آن توقّف مىنمايد . به دستيارى فروغ جهان‌افروز خرد و مددكارى نقلهاى معتبر و خبرهاى معتمد روزگار ، مثل كتب قديمهء هندى و خطايى و غير آن ، كه از جولان حوادث مصون مانده و بناى قواعد نجوم و احكام ارصاد و غير آن بر آن است و شواهد صدق و سداد از نتايج آن پيدا ، و از ضبط تواريخ متواترهء حكماى اين اقاليم و آثار ملاحق « 5 » افكار اين طبقهء
هامش
( 4 ) ط : نظارگيان حاشيهء اين هفت انجمن ( 5 ) ز : تلاحق