شكرگذارى مؤلّف اين شگرفنامه ، ابو الفضل ، بر دريافت زمان سلطنت و دوام ملازمت حضرت شاهنشاهى
در هنگام طلوع اين نيّر اقبال اگرچه راقم اينه شگرفنامه در نهانخانهء عدم بىمايهء هستى و پيرايهء ايزدپرستى گرانبار حسرت بود ، امّا شكر اين موهبت عظمى چگونه گزارد كه زمان ظهور اين بزرگ حقيقى و مجازى پيشواى صورى و معنوى دريافته از نظر كردهاى چشم التفات و تربيت است . و صد شكر ديگر آنكه بيشتر از آنكه زايچهء قدسى به نظر درآيد و به دقايق شرايف و بدايع جلايل ارقام آن اطّلاع يابد كمال ايزدشناسى و ملكآرايى - كه از پايهء شناخت منجّم فراتر است - دريافته ، پرستار [ 48 ] قدرت ايزدى بود .
و للّه الحمد ثم للّه الحمد ، كه مثل امام الكلام ، حسّان العجم ، لسان الحقيقه ، حكيم خاقانى در حسرت صاحب وقت - كه انتظام سلسلهء صورت و معنى را از آن گزير نمىباشد - نيست ؛ چنانچه نگاشتهء قلم حقايق رقم اوست :