خوراك و پوشاك داد و براى آنها هداياى فراوانى فرستاد و گفت : اگر پسر مرجانه با آنها خويشاوند مىبود ، اينان را نمىكشت . سپس اهل بيت را راهى مدينه ساخت . « 1 »
خطبهء زينب ( س ) در مجلس يزيد
زينب كبرى ( س ) پس از شنيدن اشعار كفرآميز يزيد ، از جا برخاست و پس از ستايش خداوند و فرستادگان و درود بر پيامبر خدا ( ص ) ، خطاب به پسر ابوسفيان چنين فرمود :
خداى بزرگ به راستى فرمايد :
« ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الّذينَ أساؤاالْسُوآى انْ كَذَبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانوُا بِها يَسْتَهزِئُونْ » « 2 » اى يزيد ! آيا گمان بردهاى كه با بستن راههاى زمين و تار كردن افقهاى آسمان بر ما و چونان اسيران ما را از اين سو به آن سو بردن ، ما در نزد خداوند خوار گشتهايم و تو عزيز ؟ و اين كار موجب منزلت تو در نزد خداوند مىشود ؟ آيا اينك كه دنيا را به كام و كارها را سامان يافته مىبينى ، باد به غبغب انداخته با خودپسندى تمام شادمانى مىكنى ؟ اگر امروز ملك و اقتدار ما به تو داده شده است ، اندكى درنگ كن و اين سخن خداى را از ياد مبر كه مىفرمايد : وَ لا تَحْسَبَنَّ الَذينَ كَفَروُا انَمَّا نُمْلى خَبرٌ لَانْفُسِهِمْ انَّما نُملى لَهُم لِيَزْدادُوا اثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهينٌ » « 3 »
اى پسر آزاد شده ، آيا اين از عدل است كه غلامان و كنيزان تو پرده نشين باشند و دختران رسول خدا را چونان اسيران در كوچه و بازار بگردانى ؟ و آنان را با سر برهنه و چهره باز از اين شهر به آن شهر برى تا مردم در آبشخورها و منزلگاهها به تماشايشان بنشينند ، و دور و نزديك و شريف و وضيع ديده بر چهرههاشان اندازند و مردى كه سرپرستىشان كند و يا حامىاى كه حمايت شان كند نداشته باشند !
آرى ، البته ما نمىتوانيم از كسى كه دندان در جگر نيكان فرو مىبرد و گوشت او با خون شهيدان
هامش
( 1 ) - ر . ك . تهذيب التهذيب ، ج 7 ، ص 362 .
( 2 ) - روم ( 30 ) ، آيهء 10 ؛ آنگاه فرجام كسانى كه بدى كردند ( بسى ) بدتر بود . ( چرا ) كه آيات خدا را تكذيب كردند و آنها رابه ريشخند مىگرفتند .
( 3 ) - آل عمران ( 3 ) ، آيهء 178 ؛ و البته نبايد كسانى كه كافر شدهاند تصور كنند ، اينكه به ايشان مهلت مىدهيم براى آنان نيكوست ، ما فقط به ايشان مهلت مىدهيم تا بر گناه [ خود ] بيافزايند و آنگاه عذابى خفّت آور خواهند داشت .