فلافس نهشلى و شمشير ديگر را جميع بن خلف اودى برداشت . شلوارهايش را بحر بن كعب تميمى برداشت و آن حضرت را برهنه كرد . قطيفهاش را قيس بن اشعث بن قيس كندى برداشت كه از آن پس به او قيس قطيفه مىگفتند . كفشهايش را اسود بن خالد اودى برداشت و عمامهاش را جابر بن يزيد بُرد . شبكلاه خزش را مالك بن نسير كندى برداشت . « 1 » پيراهنش را اسحاق بن حيوه حضرمى برداشت كه پس از آن به مرض پيسى دچار گشت . « 2 »
كسانى كه در قتل حسين عليه السلام دست داشتند
مسعودى گويد : روزى كه حسين كشته شد ، 33 زخم نيزه و 34 ضربت شمشير بر بدن داشت . « 3 » زرعة بن شريك تميمى ضربتى به شانهء چپ وى زد و سنان بن انس نخعى با يك ضربت نيزه او را از اسب به زير افكند ، آنگاه پايين آمد و سرش را بريد ؛ و شاعر در اين باره گويد : كدام مصيبت با مصيبت حسين برابرى مىكند ، بامدادانى كه دستان سنان بر وى آشكار شد ! « 4 »
طبرى به نقل از حميد بن مسلم گويد : پس از كشته شدن حسين عليه السلام مردم به سنان بن انس گفتند : تو حسين فرزند على و فاطمه دختر رسول را كشتهاى كه عظيمترين عرب بود و آمده بود كه بنىاميه را از حكومت بر كنار كند . بيا و نزد اميرانت برو و پاداش خود را طلب كن چرا كه اگر همه بيتالمالشان را هم براى قتل حسين به تو بدهند كم است ! سنان كه مردى شجاع و شاعر ولى نابخرد بود ، بر اسب سوار شد و رفت تا بر در خيمه ابن سعد ايستاد و با صداى بلند فرياد زد :
« اسبم را از طلا و نقره بار كن ، كه من پادشاه محجوب را كشتهام !
كسى را كشتم كه پدر و مادرش از همه بهتر بودند و اگر نسب او را بجويند از همه
هامش
( 1 ) - مروج الذهب ، ج 3 ، ص 62 .
( 2 ) - تاريخ طبرى ، ج 5 ، ص 455 .
( 3 ) - براى آگاهى دربارهء ضربههايى كه به امام حسين ( ع ) زده شد . ر . ك . دلائل الامامه ، طبرى امامى ، محمد بن جرير ، ص 71 . طبقات الكبرى ، ج 8 ، ص 60 . انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 203 .
( 4 ) - مروج الذهب ، ج 3 ، ص 62 .