حسين عليه السلام جاى 32 زخم نيزه و 44 ضربت شمشير ديده شد . جُبّهء سيه فامى كه بر تن آن حضرت بود صد و چند جايش بر اثر ضرب شمشير و نيزه و تير پاره شده بود . » « 1 » 120 زخم هم گفته شده است .
امام باقر عليه السلام فرموده است : « پس از شهادت حسين بن على عليه السلام بر پيكرش جاى سيصد و بيست و چند زخم نيزه يا ضربت شمشير يا نوك پيكان ديده شد . همهء اين زخمها در جلوى بدن ايشان بود ، زيرا كه به دشمن پشت نمىكرد . » « 2 »
غارت اموال
پس از كشته شدن سيدالشهدا و يارانش ، سپاه عبيدالله زياد دست به غارت اموال آن حضرت گشودند و حتى از جامه و زيور زنان درنگذشتند .
امام صادق عليه السلام فرموده است : « مردم بر سر جامهها و زيورآلات و شتران رفتند و آنها را به غارت بردند . سپس سراغ بار و بنه امام عليه السلام رفتند و زنان براى سلامت جانشان جامهها را مىكندند و به غارتگران مىدادند تا از شر آنها در امان بمانند . بيشتر لباسها و زيورآلات و شتران را رحيل بن زهير جعفى ، جرير بن مسعود حضرمى و أسيد بن مالك حضرمى بردند . ابوالجنوب جعفى ، شترى را گرفت و با آن آب مىكشيد و آن را حسين نام نهاد . « 3 » چپاولگران با بىادبى تمام دست بردند كه روپوشها را از دوش زنان بردارند ، اما عمر سعد آنها را از اين كار منع كرد ؛ و آنان دست برداشتند .
عبدالله بن حسن از قول مادرش فاطمه ، دختر امام حسين عليه السلام چنين نقل مىكند :
« مردم به چادرهاى ما ريختند . من دختر كوچكى بودم و بر پايم دو خلخال طلا بود .
مردى دست دراز كرد و آن خلخالها را از پايم مىگشود و مىگريست . گفتم : اى دشمن خدا ، چرا مىگريى ؟ گفت : چطور نگريم ؟ درحالىكه من دختر رسول خدا را غارت مىكنم . گفتم : پس غارتم مكن . گفت : مىترسم ديگرى بيايد و آنها را بگيرد . پس هر آنچه
هامش
( 1 ) - دلائل الامامه ، ص 71 ؛ نيز ر . ك . طبقات الكبرى ، ج 8 ، ص 60 / ب .
( 2 ) - امالى صدوق ، ص 83 ، مجلس 31 .
( 3 ) - ر . ك . انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 204 .