شاردن نوشته است كه در سال 1664 / 1075 شاه عباس سفيرى به نام نجفقلى خان به هند فرستاد تا رسيدن تربيت خان را اعلام كند و همراه او مقدارى خربزه و ميوههاى ديگر براى اورنگ زيب فرستاد ، اورنگ زيب نخست سفير را احترام كرده و به لطف و مرحمت اجازهء مراجعت داد . همين كه نجفقلى خان بازگشت و خبر رفتار زنندهء شاه عباس با سفير هند تربيت خان به گوش اورنگ زيب رسيد ، وى دستور داد كه نجفقلى خان را از نيمه راه باز گرداندند و همه خربزهها و ميوههاى ديگر را به محل سكونت وى پرتاب كردند ( ج 8 ص 55 ترجمه )
خاتون آبادى در وقايع سال 1076 مىنويسد :
« در اين سال ، بعد از رفتن تربيت خان ، شاه عباس ثانى خربزه فرستاد براى پادشاه هند و نجفقلى خان مقرر شد كه خربزه را ببرد و شاه عباس ثانى در حوالى دامغان بيمار شد كه نجفقلى خان از خربزه بردن برگشت و در على بلاغى حوالى دامغان داخل اردوى معلى شد . » در همين بيمارى بود كه شاه عباس ثانى از على بلاغى به دامغان رفت و در باغ خسروآباد فوت شد . ( وقايع السنين و الا عوام ص 524 )
اسناد ومكاتبات سياسى ايران ( از سال 1038 تا 1105 ق ) ( فارسي ) — صفحة 101
مساهمون: عبد الحسين نوائى
ص١٠١