به قصد دلجويى از علما صادر كرده بودند نه شاه عباس هشت نه ساله .
مطلب از اين قرار است كه طبق نوشتهء ملا كمال « 1 » « اول حكمى كه فرمودند اين بود كه احكام به ممالك محروسه نويسند كه شرابخانهها بر طرف باشد و خمخانهها را بشكنند . حتى آنچه در شيراز جهت سركار خاصه مىريختهاند » و متعاقب اين فرمان ، طبق معمول هميشگى « جمعى كه شرب مدام مىكردند توبه كردند و توبه نامه نوشتند به نظر كيميا اثر رسانيدند و راغب نماز و روزه و تقوى شدند . » مسلما اين توبه كنندگان همانهائى بودند كه براى حفظ مقامات و منافع خويش ، با همه وحشتى كه از شاه صفى داشتند ، در مجالس باده گسارى وى مىنشستند و ساغرها مىزدند و پيالهها مىكشيدند و بعد كه شاه صفى مرد و پسر نه سالهاش شراب را منع كرد ، همه عابد و زاهد و مسلمان شدند و لب از باده شستند و به نماز ايستادند و به روزه نشستند . لابد وقتى كه شاه عباس ثانى خود زودتر از همه ، فرمان خويش را ناديده گرفت و به شرابخوارى افتاد ، آن توبه كنندگان نيز از توبهء شراب توبه كردند .
هامش
( 1 ) - تاريخ ملا كمال ص 98