« وَ اللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشاءُ
وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
« 1 »
»
.
من كثر فكره فى العواقب لم تسجع . هر آينه آنچه بر لوح محفوظ بقلم تقدير مسطور شده از قوت بفعل خواهد آمد و از خفا بظهور پيوندد و ما شاء اللّه كان و ما لم يشاء لم يكن .
ذكرى كه در اواخر مكتوب رفته بود كه چون متابعت نكنند و مطاوعت ننمايند بدين سبب لشكرها متوجه گردند و فتنه و خرابى و قتل و غارت و اسر كه واقع شود او آثم باشد ، از علما كه ملازماند همين قدر استفسار نمايند كه درين قضيه بوزر و و بال و عقاب و نكال كه احق و اولى است و كه سزاوار لعن و عذاب حق تعالى است ؟ بامثال اين سخنان چنين تهديد نفرمايند كه عالم اسرار بر افعال و اقوال همگنان مطلع است و بگناه زيد ، عمرو را مؤاخذه نخواهند كرد كه
« وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
« 2 »
»
. « 3 »
هامش
( 1 ) - آل عمران 122
( 2 ) - فاطر 19
( 3 ) - مجموعهء منشآت حيدر ايواغلى