و غذاى وحوش و طيور كردند و در آن كر و فر از آن كفره و فجره اكثر على ارجاء بائره بدار البوار انتقال كردند و رقعهء آن بقعه چنان شد كه در آن جوانب و نواحى صد قرن وحش و طير را پس از اين فلك از كشته ميزبان باشد و بعضى كه از شمشير قهر خلاص يافتند در بند صفاد « 1 » و قيد اسار افتادند « 2 » و با سلاسل و اغلال در كنج و بال و نكال مقرنين فى الاصفاد منزوى گشتند « 3 » . پس معتضديم كه بوسيلهء اين فتح شرر و شرور غرور آن ارذال و ابذال اطفاء يابد و عوادى بليات ايشان به كلى انطفاء پذيرد و از رسوم و اطلال آن مجاهيل و مخاذيل آثار نماند و ايزد جل جلاله بر موجب نص
« وَ أَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها
« 4 »
»
مجموع اطفال و اولاد و نسوان و احفاد و صبيان و شبان و شيوخ و كهول و مواطن و سواكن و قلاع و بقاع ايشان را بدولت همايون مسخر و مقرر فرمايد و ما ذلك على اللّه بعزيز « 5 » .
پس بر همهء عالميان و كافهء آدميان عين فرض و دين قرض است ، بعد از آنكه اين فتحنامهء بزرگوار بر منابر اسلام على رؤس الاشهاد بر خوانند و جلالت اين نعمت هنيه و كرامت اين عطيهء سنيه شناسند ، هر يك بر حسب جهد و وسع طاقت ، شكر اين موهبت بتأديت صدقات و ايصال مبرات و حسنات بگذارند و از حضرت رب الارباب استحكام دعائم دين و دولت و انتظام مناظم اين سعادت كه غرهء ادوار و طراز روزگار است درخواهند و همهء اهل اسلام ازين بشارت بشاشتى هر چند زيادهتر و هشاشتى هر چه آمادهتر و حظى اكمل و نصيبى اوفر برگيرند و بدعاء دوام سعادت همايون و دولت روز افزون ما مثابرت و مواظبت نمايند . « 6 »
هامش
( 1 ) - صفاد ككتاب دوال و بند يا زنجير كه به آن اسير را بندند ( منتهى الأرب )
( 2 ) - افعال در متن به صورت مفرد آمده
( 3 ) - افعال در متن به صورت مفرد آمده
( 4 ) - سورة الأحزاب 27
( 5 ) - سورهء ابراهيم 23
( 6 ) - منشآت فريدون بيك جلد اول ص 173 - 170