داند به او خواهيم داد و پروانچهء تيول محال فراه را با خلعت خاص به مستوفى الممالك قواما محمدا مىسپارند كه در قزوين به او برسان . بنده به ارادهء بيرون رفتن قزوين به جانب مشهد مقدسه بود كه مسرعى نامهء مستوفى - الممالك را مبنى بر چند روز توقف قزوين رسانيد . بعد از چند روز توقف ، تشريف آوردند و به تشريفات شهنشاهى مشرف گرديده ، از آنجا به مشهد مقدسه آمده به شرف زيارت مشرف شد و مدت سه ماه منتظر موكب همايون مىبود . در آن سال موكب اشرف از دار المرز به مشهد نيامد و حسب الامر اشرف حسين خان بنده را به هرات برد و مدت شش ماه ديگر در هرات توقف نمود و منتظر آمدن اردوى معلى به مشهد مقدسه مىبود كه ملاحظه نمود كه موكب همايون به مشهد نيامد . به فراه آمد كه مهمات آنجا را قرارى دهد .
در اين اثنا نواب اشرف به مشهد مقدسه تشريف مىآورند و امراى خراسان در آن مقام لازم الاحترام به شرف پاىبوس مقرر گرديدند و زياده از سه روز در آن بلده توقف نفرموده به جانب دار المرز توجه فرمودند .
بنده به استماع اين خبر از فراه به هرات رفت و در غوريان محل مراجعت به اردوى نواب خانى ملحق گرديد . نواب خانى بنده را به هرات بازگردانيد و مهمات بنده معوق ماند و شش ماه ديگر در هرات توقف نمود و از هرات مردم [ 175 ش ] خود به فراه آورد .
در اين اثنا خلعتى و رقمى مشتمل بر استمال ، مصحوب سيادت و وزارتپناه امير سيد عليا از سده عليه شاهى به بنده رسيد . بعد از پنج ماه توطن فراه به تاريخ هفدهم شهر شعبان سنهء هزار و بيست و دو عزيمت عراق نمود و نواب ملك نيز از تاريخى كه از تبريز مرخص شده بود ، به سيستان آمد . بعد از يك سال متوجه حج اسلام گرديد . و از آن عزيمت كبرى به صحت و سلامت به عراق آمده به شرف خاكبوس نواب اشرف آستان شاهى در اصفهان مشرف گرديد و به مجرد رسيدن [ به ] پيالهء شفقتافزا ، ناصيهء زهدان ملك ممالك روح را از غبار ريا شسته ، چهرهء مطالب دو جهانى ايشان
احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — صفحة 416
مساهمون: شاه حسين بن غياث الدين محمد
ص٤١٦