فرشها را بنابر سفارش اختصاصى هنوز هم مىتوان فراهم كرد و به هر شكل و اندازه و رنگى مىبافند ، ولى بقدرى گران است كه فقط توانگران امكان خريد آن را دارند ( قيمت هر قطعه از 40 تا صدها ليره است ) حتى در اين مورد نيز باز آزمايش دستمال تر غير قابل احتراز است .
سجادههاى بسيار ظريفى كه سابقا در كردستان و بيرجند و ديگر جاها مىبافتهاند با آسانى بدست نمىآيد . يكى از تجار با اطلاع به اين جانب اظهار داشت كه در حال حاضر صادرات فرش سالانه 90000 تا 100000 ليره است كه بيشتر به انگلستان و فرانسه و امريكا مىبرند . در ضمن تعريف فرش بايد ذكر خيرى نيز از نمدهاى ممتاز ايرانى بميان آورد كه به شكل و اندازههاى مختلف هست و غالبا در يزد و كرمان و اصفهان مىبافند و بهندرت در خارج از ايران ديده مىشود ، چون حجم زياد و وزن سنگين دارد ، اكثرا با موى شتر كه كاملا و به صورت مطلوب كوبيده شده است فراهم مىشود و به رنگ طبيعى قهوهاى روشن و بسيار نرم و تاشدنى است و گاهى تا يك اينچ و نيم ضخامت دارد .
شال - قلمكار - مخمل و گلدوزى
در ميان ساير منسوجات يكى هم شال پشمى كرمان است كه از موى بز طوايف صحرانشين خراسان بافته مىشود و از لحاظ طرح شبيه جنس كشميرى معروف است ، هرچند كه بواسطهء نرمى از آن عالىتر مىباشد . در مشهد جنس دلپذيرى ديدم كه از موى شتر و برنگ طبيعى است و آن را برك مىنامند كه با جنس از همين قبيل در انگلستان بىشباهت نيست .
پارچههاى نخى و چيت هنوز با نخ بومى در ايران بافته مىشود ، ولى سابقا بيشتر تهيه مىشده است . قلمكار اصفهان با نقشههاى گل و بوته و حيوانات با دست در زمينهء روشن رنگآميزى مىشود كه بسيار هم زيبا و معروف است ، هرچند كه پارچهء آن را فعلا بيشتر از خارجه وارد مىكنند و نظير آن را ماشينهاى منچستر هم فراهم مىسازند .
قدك كاشان و كرباس نيز در ايران خيلى مصرف دارد . منسوجات گرانبهاتر