پنجاه پاى مربع است و با چندين جرز سنگى حجارىشدهء بزرگ متمايز و بواسطهء بى حفاظى تقريبا سياه شده است و چنين مىنمايد كه آن جرزها از يكديگر جدا بوده و در سراسر حاشيه شايد قسمت اصلى بنا را تشكيل مىداده است .
بعضى از اين جرزها كه بزرگتر و بلندتر است در درگاه بهكار رفته با گچبريهاى شياردار برآمده و جرزهاى كوچكتر را براى نفوذ نور سوراخ كرده و يا به عنوان طاقچه ساخته بودند كه هنوز هم در خانههاى ايرانى متداول و جاى اسباب و لوازم خانگى است .
در سمت شمالى تالار دو درگاه و دو طاقچه است در جبههء شرقى يك درگاه و سه طاقچه و در طرف جنوبى كه مدخل اصلى است يك درگاه و چهار پنجره و بر اين دروازه تصوير دستهجمعى متداول دورهء هخامنشى را حجارى كردهاند ، به اين صورت كه شاه از كاخ در حال خروج است و دو تن از ملازمان چترى بر سر او نگاه داشتهاند .
روبروى آنجا بناى ديگرى با شانزده ستون هست كه سقف بر آن قرار داشته اما از استوانه يا ستونها اثرى باقى نيست . در محوطهء بيرونى ديوارى است كه چند پنجره دارد و هشت ستون ديگر هم رواق را مزين ساخته و ديوارهاى شرقى و غربى هريك با درگاه و طاقچه و ستون سنگى يكپارچهء عظيم به ارتفاع بيست و دو پا است . در قسمت خارجى رواق مانند طرفين تالار مركزى و همچنين در عقب آن يعنى سمت شمالى آثار مبهمى ديده مىشود كه گويا اقامتگاههائى با وسعت مختلف بوده است .
كتيبهها
كاخ داريوش بهوجهى نامعمول كتيبههاى فراوان دارد ، ابتدا بايد كتيبههائى را در نظر داشت كه راجع به نام آنجاست و در خطوطى باريك اطراف قاب پنجرهها و طاقچهها و يا در سه لوحه بر بالاى درگاهها منقور شده است و ظاهرا جرز بزرگ در گوشهء جنوب غربى كاخ محل جالب توجهى براى صنعتگرى حجار بهشمار مىرفته است .