اين ديوار را خيلى ديرتر از بناى اصلى ساخته باشند و شايد هم در دورهء سلطهء اسلامى بنا شده باشد . اين است جمع خرابههاى باقى مانده از آن محلى كه روزگارى مركز تجارتى مقر داريوش بوده است . حفرياتى در تلها و تپههاى آن حدود ممكن است به اكتشافهاى رضايتبخش منجر شود .
سهگنبدان
هنگامى كه از صفهء تخت جمشيد نظر به جلگهء مرودشت مىافكنيم برجستهترين چشمانداز در جلو ما سه برآمدگى سنگى مجزاست كه راست از ميان جلگه در مسافت هفت تا هشت ميلى سمت شمال غربى از جلگه برآمده است . قسمت پائين اين صخرهها داراى دامنههاى شيبدار است كه بر فراز آنها پرتگاه بسيار تندى سر به فلك كشيده است و آن به نوك باريك ناهموارى منتهى مىشود .
اين تپهها سه گنبدان نام دارند ، اسامى آنها را حمد اللّه مستوفى در قرن چهاردهم استخر شكسته و سنگوان ذكر نموده و در قرن حاضر فريزر استخر شكوسته و شمگان نام برده و بينينگ استخر شهرك و كومفيروز و استك غيله و غيلان نوشته است . نولد كه ، آخرين مرجع ما است و مىنويسد كه تپهء وسطى كه ارگ استخر در قرون وسطى و همچنين مخازن آب در آنجا ساخته شده بود اسم ، قديمىاش را از دست داده و حالا ميانقلعه ناميده مىشود . موريه ، دوبد و فلاندن بر آن بالا رفته و شرحش را نوشتهاند . فلاندن آن را قلعهسرو خوانده است . وى نقشهء سه منبع آب را كه در قرن دهم آنجا ساخته بودند و اشاره كردهام تهيه نموده .
در ساختمان اين انبارها از فرورفتگى و برآمدگىهاى طبيعى كوه استفاده شده است و بدينمناسبت ما را به ياد حوضهاى معروف جنات عدن مىاندازد . بر همين تپه بقاياى درگاه برج و باروهاى كاخ قديمى هست و همين آثار و خرابهها بر صخرهء شهرك نيز كه مجاور آنجاست ديده مىشود . ارتفاع آن از كف جلگه 1200 پاست و گمان مىكنم كه تمام مساحت بين استخر قرون وسطى و دورهء هخامنشى در يكى از ادوار گذشته كموبيش بوسيلهء افرادى در حومه و توابع آنجا مسكون