هنگام مسافرت من آباده به مناسبت وجود دو بچه پلنگ هيجانى داشت .
اين دو حيوان را مأمور تلگرافخانه پيدا كرده بود و جانوران در خانهء او آزادانه در گردش بودند و چون بهحد رشد كافى رسيده بودند رفتهرفته وجود مزاحم نامطلوبى شدند . آباده بواسطهء ساخت قاشقهاى شربتخورى و جعبه كه از چوب گلابى و شمشاد دهات مجاور مىسازند نيك معروف است . قاشقها را باآنكه روستائيان ساده مىسازند كار هنرى ممتازى است و سر قاشق را بوسيلهء قطعهء چوبى گود مىكنند به حدى كه مثل كاغذ نازك و شفاف مىشود و دستهء آن هم نمونهء ظرافت و نازككارى است . منبتكارى روى و پهلوى جعبهها را بر قلمههائى تهيه مىكنند و سپس با سريشم به جعبهء روستائى مىچسبانند .
دهبيد
چند ده پىدرپى و آثار كشتوكار در كنار جاده در جهت جنوب شرقى از آباده تا پستخانهء بعدى سورمق ديده مىشود و از اينجا جادهء معروف كاروانى از طريق ابرقو به يزد مىرسد . پس از ترك كردن سورمق تا چندين ميل راه هموار است بعد ارتفاع مىيابد تا ميل متر شانزدهم . با انحرافى از جاده در كنار تيرهاى تلگراف كه قدرى به طرف چپ است راه بهترى هست كه مىتوان براى اجتناب از انحرافى بىنتيجه به مسافران توصيه نمود .
اين راه قدرى سربالا با آسانى تا خانخوره كه فقط كاروانسرائى و پستخانهاى هست در بيابانى بىپناه امتداد دارد . از سورمق به آنجا تا ارتفاع 500 پا بالا رفتيم ، ولى 700 پا ديگر هم بايد بالاتر رفت تا به ايستگاه بعدى برسيم كه بلندترين نقطه بين اصفهان و شيراز است ، در اين حدود اراضى پاك متروك و عارى از هر نوع آثار قابلتوجه است . دهبيد هم از هيچ جهتى درخور اعتنا نيست دشتى است بلند كه با چند جويبار احاطه شده است در آنجا پستخانه و تلگرافخانه و سه چهار كلبه جمعا دهبيد را تشكيل مىدهد نه دهى در ميان است و نه بيدستان .