احسان خود را بر من كامل گردانى ، و نعمتهايت را بر من پى در پى فرو ريزى ، و مرا نيز از ارتكاب آنچه موجب خشم تو است باز نداشت . خدايا اكنون به حال و وضع بندهاى در آمدهام كه بكوتاهى كردن در اداى حق تو اعتراف دارد ، و بر عليه خود گواهى دهد كه نعمت خود را بر او فرو گذار نكردى و بنحو احسن او را سرپرستى و كفايت كردى ، پس اى خداى من ( از فضل خويش ) بدان اندازه به من ببخشاى كه بتوانم خود را برحمتت برسانم و آن را نردبانى قرار داده و بسوى موجبات خوشنوديت بالا روم ، و از عقاب و شكنجهات خود را ايمن گردانم . زيرا تو هر چه بخواهى انجام دهى ، و بدان چه خواهى حكم و دستور فرمائى ، و تو بر هر چيز توانائى .
خدايا پس ستايشم براى تو پيوست و پا بر جا است و ثناى من بر تو هميشگى از جهانى تا جهان ديگر ادامه دارد ، و آن را باشكال مختلف تسبيح و انواع متفاوت تقديس بر زبان جارى سازم ، و همه از روى خلوص براى ذكر تو و بدست آوردن خوشنودى تو است ، بستايشى خالص ، و ستودنى بىآلايش ، به شمارهاى طولانى در مورد آشكار ساختن دروغ مشركان ، در نيرويت كسى تو را كمك ندهد ، و در خدائيت شريكى ندارى ، و هنگامى كه موجودات را هر كدام روى سرشتهاى مختلف مقرر داشتى ، و خلائق را بر اشكال متفاوت خلق فرمودى مورد بازديد و معاينه كسى قرار نگرفتى ، و پندارها نتواند پردههاى ناديده را براى رسيدن بسوى تو از هم به درد ، تا بتواند معتقد شود به حد و اندازهاى در عظمت تو ، و نه بكيفيتى در أزليتت ، و نه امكانى را در ديرينه بودنت ، و همتهاى بلند بدرك حقيقت تو نرسند ، و هوشهاى غواص ( و تيزبين ) به تو دست نيابد ، و ديد بينندگان به تو نرسد ، چه در جبروت ( و مقام جباريت ) شوكتمندت ، و چه در قدرت بزرگ و عظيمت ، وصف قدرت تو از بيان و توصيف آفريدگانت برتر و بزرگى عظمتت از آن
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 270
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٢٧٠