تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 163

مساهمون:

ص١٦٣
ترين بزرگوارانى كه آرزوى آرزومندان را تحقيق بخشى ، و پرمهرترين كسانى هستى كه مهرش را درخواست كنند در مورد گذشت از گنهكاران . خدايا دلم مرا آرزومند كند كه تو مرا مىآمرزى و چه خوب آرزوئى است كه دارد ، تو بعفو و گذشتت مژده دادى پس آنچه را موجب نويد و مژده است و دل آرزويش را دارد بوسيلهء بزرگواريت آن را تحقق ده ، و آن جنايات هلاكت بارى را كه انجام داده‌ام بجود و كرم بر من ببخش . خدايا چگونه خود را حاضر كنم كه بگويم تو مرا عذاب خواهى كرد با اينكه از لطف و توجهت اميد آن دارم كه مرا بخويش نزديك گردانى . خدايا كارهاى نيك مرا ميان جود و كرمت انداخته ، و كارهاى زشت مرا در ميان گذشت و آمرزشت قرار داده ، و من اميد آن دارم كه يك شخص گنهكار و نيكوكار در اين ميان ضايع نگردد . خدايا هنگامى كه ايمان ( من ) بر توحيد ( و يگانه‌پرستى ) تو گواهى دهد ، و زبانم بستايش و تمجيدت گويا باشد ، و قرآن مرا بزياده بخشيهاى كرمت راهنمائى كند چگونه ( روى ) اميدم از وعدهء نيكويت شكفته نگردد . معبودا ! احسانهاى پى در پيت نسبت به من مرا راهنمائى كند كه نظر خوشى در باره‌ام دارى ، پس چگونه بدبخت شود كسى كه نظر تو نسبت به او خوش باشد . خدايا اگر چشمهاى خشم بارت بديدهء نابودى به من بنگرد ، در مقابل ديده‌هاى مهرت كه در صدد نجات منند ديگر بخواب نروند . خدايا اگر گناهم مرا در معرض كيفرت قرار داده ولى اميدم مرا بپاداش نيكويت نزديك ساخته . خدايا اگر ببخشى بفضل خود بخشيده‌اى و اگر عذاب كنى از روى عدل تو است ، پس اى خدائى كه جز فضلش اميد نرود ، و جز از عدلش ترس ديگرى نيست ، درود فرست بر محمد و خاندان محمد و با فضل خويش بر ما منت نه و با عدل خويش حساب ما را نكش .