نيكو نمىگرداند هيچ بندهء گمان را بخداى سبحانه مگر اين كه بوده باشد خداى سبحانه نزد نيكوئى گمان آن بنده باو ، يعنى مگر اين كه حق تعالى بر وفق گمان أو نيكو سلوك كند با أو ، چنانكه مكرّر مذكور شد .
وفرموده در وصف قرآن مجيد :
10810
لا تفنى عجائبه ، ولا تنقضى غرائبه ، ولا تنجلى الشّبهات الّا به .
تمام نمىشود عجايب آن ، وآخر نمىشود غرايب آن ، وگشوده نمىشود شبههها مگر بآن ، مراد به « عجايب وغرايب آن » علوم ومعارف عجيبهء غريبه است كه از آن استنباط مىتواند شد وآثار وخواصّ عظيم نيز كه بر تلاوت آن مترتّب مىشود .
10811
لا يكمل ايمان المؤمن حتّى يعدّ الرّخاء فتنة والبلاء نعمة .
كامل نمىشود ايمان مؤمن تا اين كه بشمار وسعت عيش را فتنهء ، وبلا را نعمتي ، مراد به « شمردن وسعت عيش را فتنه » اينست كه بر حذر باشد از آن كه مبادا آن فتنه باشد از براي أو باين كه سبب تكبّر وسربلندى أو گردد ، يا اين كه شكر آن چنانكه بايد بجا نياورد .
10812
لا يرضى الحسود عمّن يحسده الّا بالموت أو بزوال النّعمة .
راضى نمىشود رشك برنده از كسى كه رشك ببرد أو را مگر بمرگ يا بزايل شدن نعمت ، غرض اينست كه احسان با حسود نفعي ندارد ، وأو را راضى نمىكند وراضى نمىشود مگر بمرگ اين كس يا زايل شدن نعمت از أو .