از آن جمله است قول آن حضرت عليه السّلام :
10150
لا يحمد حامد الّا ربّه .
ستايش نكند ستايش كننده مگر پروردگار خود را ، يعنى ديگرى غير پروردگار سزاوار ستايش نيست پس بايد كه كسى ستايش ديگرى غير أو نكند .
10151
لا يخف خائف الّا ذنبه .
نترسد ترسندهء مگر از گناه خود ، يعنى چيزى ديگر غير گناه خود چيزى نيست كه قابل اين باشد كه كسى از آن ترسد ، پس بايد كه نترسد هيچ ترسندهء مگر از گناه خود .
10152
لا يلم لائم الّا نفسه .
ملامت نكند ملامت كنندهء مگر نفس خود را ، يعنى هر بدى كه پيش كسى آيد از جانب نفس أو باشد پس بايد كه أو در هيچ بدى كه باو رسد ملامت نكند مگر نفس خود را كه منشأ آن شده واين باعتبار اينست كه در حقيقت بد بدى اخرويست يا بدى دنيوي كه آدمي مستحقّ آن شده باشد ، وظاهرست كه منشأ اين بديها بغير از نفس خود نمىتواند شد ، وامّا بديى كه كسى بكسى بعنوان ظلم وستم بكند پس آن در حقيقت نسبت با اين بدى نيست بلكه نيكيست ، زيرا كه حق تعالى بعوض آن چندان اجر وثواب باو بدهد كه أو كمال رضا وخشنودى بآن بهم رساند ، وممكن است كه مراد اين باشد كه هر كس چندان ملامت نفس خود