كه وارد شده باشد ، يا طلب كنندهء كه يافته باشد ، ظاهر اينست كه اين كلام معجز نظام را فرموده باشند بعد از اين كه ابن ملجم لعين ضربت زده بوده وآثار شهادت ظاهر شده ومراد اينست كه هيچ أثرى از آثار موت وارد نشد بر من كه ناخوش داشته باشم آنرا وهيچ علامتي از علامات آن ظاهر نشد كه من آنرا نشناخته باشم وبيگانهء من باشد بلكه نبودم من نزد آن مگر مانند مسافري كه وارد شده باشد بمقصد خود يا طلب كنندهء كه يافته باشد مطلوب خود را ، ودر بعضي نسخهها « كعابر » بجاى « كغارب » است وآن هم بهمان معنيست .
10132
واللَّه ما منع الأمن أهله ، وأزاح الحقّ عن مستحقّه الّا كلّ كافر جاحد ، ومنافق ملحد .
سوگند بخدا كه منع نكرده ايمنى را از أهل آن وزايل نكرده حقّ را از مستحقّ آن مگر هر كافرى انكار كننده ومنافقى ملحد ، مراد اينست كه كسى كه اهليّت ايمنى داشته باشد يعنى أهل وسزاوار اين باشد كه أيمن باشد از ضرر رسانيدن كسى باو باين كه شرعا مستحقّ ضررى نباشد منع نمىكند ايمنى را از أو ودر صدد ايذاء واضرار أو در نمىآيد وأو را خائف وترسناك نمىسازد مگر هر كافر انكار كنندهء خدا يا روز جزا ، يعنى اين معنى همين كار ايشانست ولايق ديگرى نيست ، وهمچنين زايل كردن حقّ از مستحقّ آن نيست مگر عمل هر منافق ملحدى ولايق باو ، واز ديگرى بغايت زشت وقبيح است .
10133
ولئن أمهل اللَّه تعالى الظّالم فلن يفوته أخذه ، وهو له بالمرصاد على مجاز طريقه ، وموضع الشّجا من مجاز ريقه .
وسوگند بخدا كه اگر مهلت دهد خداى بلند مرتبه ستمگر را پس فوت نخواهد شد أو را گرفتن خدا أو را ، وخدا از براي أو بجايگاه انتظار اوست بر گذرگاه راه أو وجايگاه آنچه بگيرد گلو را از گذرگاه آب دهن أو . اين تتمّهء كلاميست