نافرمانى حق تعالى ومحرومى از درگاه أو ، واين كه حق تعالى واگذارد أو را بخود وترك يارى أو كند .
10102
والّذى فلق الحبة وبرأ النّسمة ليظهرنّ عليكم قوم يضربون الهام على تأويل القرآن كما بدأكم محمّد على تنزيله ، ذلكم حكم من الرّحمن عليكم في آخر الزّمان .
سوگند بكسى كه فلق كرده دانه را ، وآفريده تن بنده را كه هر آينه ظاهر خواهد شد بر شما قومي كه مىزنند سرها را بر تأويل قرآن چنانكه ابتدأ كرد شما را محمّد بر تنزيل آن ، اين حكميست از خداى مهربان بر شما در آخر زمان . « فلق » بمعنى « خلق » آمده ، وبنا بر اين ترجمه اينست كه : خلق كرده وآفريده دانه را ، وبمعنى شكافتن نيز آمده ، وبنا بر اين ترجمه اينست كه : شكافته دانه را ، ومراد شكافتن آنست ببيرون آوردن برگ از آن يا شكافتن بشكافى كه در ميان آن باشد يا شكافتن آن وبيرون آوردن از عدم ، يا شكافتن عدم ببيرون آوردن آن از آن ، وحاصل دو وجه آخر بمعنى خلق مىشود وبنا بر اين ممكنست كه أصل معنى آن همان شكافتن باشد واستعمال آن در خلق باعتبار يكى از آن دو وجه آخر باشد ، و « قومي كه مىزنند سرها را » يعنى بشمشير ومراد به « تأويل قرآن » معنى آنست كه عبارت صريح يا ظاهر در آن نباشد واستنباط آن از آن محتاج باشد بوحي يا آنچه منتهى شود بآن ، وبه « تنزيل آن » اين كه صريح يا ظاهر باشد در آن وخفائى نباشد در آن . وروايت شده در كافى وتهذيب وغير آنها از حضرت امام جعفر صادق كه روايت كرده آن حضرت از پدر بزرگوار خود - صلوات اللَّه وسلامه عليهما - كه فرموده كه : چون نازل شد آيهء كريمهء
« وَإِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما ، فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى فَقاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلى أَمْرِ اللَّهِ »
يعنى اگر دو طايفه