پنهانست از أو وقت مرگ أو ، وهر لمحه احتمال آن مىدهد ، وپنهانست از أو علل وبيماريها كه عارض أو مىشود تا اين كه يك بار مبتلى مىشود بيكى از آنها ، وهر چه ميكند نوشته مىشود وحفظ كرده مىشود تا بجزاى آن برسد ، وپشه با آن همه حقارت ألم مىرساند باو ، ويك عرقى مىگنداند أو را ، واندك چيزى كه در گلوى أو ماند مىكشد أو را ، پس با اين همه عجز وناتوانى تكبّر وتبختر أو ودعويهاى زيادة از اندازهء أو بسيار قبيح ورسواست .
9845
ما لمت أحدا على إذاعة سرّى إذ كنت به أضيق .
ملامت نكردم هرگز احدى را بر فاش كردن سرّ خود چون بودم من بآن تنگ حوصلهتر ، مراد اينست كه كسى كه سرّ خود را بكسى گويد وأو فاش كند گنجايش آن ندارد كه ملامت أو كند ، خود سزاوار ملامت بيش از اوست كه تنگ حوصلهتر از أو بوده ، زيرا كه حوصلهء أو اين قدر تنگ بوده كه سرّ خود را نگاه نداشته پس هر گاه حوصلهء أو تنگى كرده باشد از نگاهداشتن سرّ خود ، ديگرى سهلتر باشد نسبت بآن ، وغرض از اين تأكيد در نگاهداشتن سرّ خودست واظهار نكردن آن بكسى .
9846
مجاملة أعداء اللَّه في دولتهم تقيّة من عذاب اللَّه وحذر من معارك البلاء في الدّنيا .
نيكو سلوك كردن با دشمنان خدا در زمان دولت ايشان تقيّه ونگاهداشتن خودست از عذاب خدا ، وانديشه كردنست از معركههاى بلا در دنيا ، مراد ترغيب در نيكو سلوك كردن با مخالفانست در زمان دولت ايشان ، واين كه اين نگاهداشتن خودست از عذاب خدا در آخرت ، زيرا كه حق تعالى آنرا واجب كرده پس ترك آن سبب استحقاق عقاب وعذاب مىشود وبجا آوردن آن سبب نگاهداشتن خود مىشود از آن ، و « حذر كردن از معركههاى بلاست در دنيا » واين ظاهرست .