عمل را ، مراد منع از اميدهاى درازست واين كه باعث فراموش كردن اجل وبد كردن عمل مىشود ، زيرا كه صاحب اميدهاى دراز مشغول مىگردد بسعى از براي آنها وبفكر اجل وتهيّهء آن نمىافتد واعمال را چنانكه بايد بجاى نمىآورد .
9677
ما نزلت آية الّا وقد علمت فيما نزلت وأين نزلت في نهار أو ليل ، في جبل أو سهل ، وانّ ربّى وهب لي قلبا عقولا ولسانا قؤولا « 1 » .
فرود نيامده آيهء مگر اين كه وبتحقيق دانستهام كه در چه باب فرود آمده وكجا فرود آمده ، در روز يا شب ، در كوه يا هموارى ، وبدرستى كه پروردگار من بخشيده مراد دلى بسيار دريافت كننده وزبانى كامل در گويندگى ، علم بآيات قرآن مجيد بر وجهي كه فرمودهاند از جملهء مزايائيست كه مخصوص آن حضرت صلوات اللَّه وسلامه عليه بوده بعد از نبي صلى اللَّه عليه وآله وآنچه آخر فرمودهاند از وصف دل خود وزبان خود اگر چه أصل آنها را اختصاص بآن حضرت صلوات اللَّه وسلامه عليه نبوده وجمعى ديگر نيز شريك بودهاند در آن ، نهايت مرتبهء كمالى كه در هر يك از آنها در آن حضرت بوده مخصوص آن حضرت بوده وديگرى از أصحاب را آن مرتبه نبوده ، زيرا كه كسى را نزاعي نيست در افزونى علم آن حضرت بر ساير ايشان ، وهمچنين در اين كه در فصاحت وبلاغت بر همه فائق بوده چنانكه مشهورست كه كلام آن حضرت فوق كلام مخلوق وتحت كلام خالقست .
9678
ما المبتلّى الّذى قد اشتدّ به البلاء أحوج إلى الدّعاء من المعافى الّذى لا يأمن البلاء .
نيست مبتلائى كه سخت شده باشد باو بلا محتاجتر بسوى دعا از عافيت داده شدهء كه أيمن نباشد از بلا ، ممكن است كه مراد به « عافيت داده شدهء كه أيمن نباشد از بلا » كسى باشد كه همواره در عافيت باشد وأيمن نباشد از اين كه همين
هامش
( 1 ) در منتهى الإرب گفته : « قؤول كصبور بهمزة وواو گوينده » .