دفع نكند خداى سبحانه از مؤمن چيزى از بلاى دنيا وعذاب آخرت را مگر بسبب خشنودى أو بقاضى خدا ونيكوئى صبر أو بر بلاى أو ، يعنى بلائي كه از جانب خدا باشد ، وممكن است مراد به « أو » در آخر نيز همان مؤمن باشد يعنى صبر أو بر بلائي كه وارد شود بر أو « 1 » .
9672
ما تواخى قوم على غير ذات اللَّه سبحانه الّا كانت أخوّتهم عليهم ترة يوم العرض على اللَّه سبحانه .
برادر يكديگر نشده هيچ قومي بر غير راه خداى سبحانه مگر اين كه بوده باشد برادرى ايشان برايشان نقصى روز عرض بر خداى سبحانه ، يعنى بردارى ايشان سبب نقص مراتب وكمي بهرههاى ايشان مىگردد در آن روز بخلاف برادرى كه در راه خدا باشد كه سبب بلندى مرتبه وزيادتى اجر وثواب مىگردد در آن روز .
9673
ما أحسن تواضع الأغنياء للفقراء طلبا لما عند اللَّه سبحانه . وما أحسن تيه الفقراء على الأغنياء اتّكالا على اللَّه سبحانه .
چه نيكوست فروتنى توانگران از براي درويشان براي طلب آنچه نزد خداى سبحانه است ، يعنى از اجر وثواب آن ، وچه نيكوست تكبّر كردن درويشان بر توانگرى از روى اعتماد بر خداى سبحانه ، وواگذاشتن أمور خود باو .
9674
ما توسّل أحد الىّ بوسيلة أجلّ عندي من يد سبقت منّى اليه لا ربّيها عنده باتباعها أختها فأنّ منع الأواخر يقطع شكر الأوائل .
وسيلهء نجسته كسى بسوى من وسيلهء كه بوده باشد بزرگتر نزد من از نعمتي كه پيشى گرفته باشد از من بسوى أو تا اين كه تربيت نمايم آن نعمت را نزد أو
هامش
( 1 ) يعنى ضمير « بلائه » بلفظ « المؤمن » برگردد وبر فرض اوّل بلفظ « اللَّه » بر مىگردد .