[ حرف « خاء » بلفظ مطلق ]
( از آنچه وارد شده از سخنان حكمت آميز حضرت أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام در حرف « خاء » بلفظ مطلق يعنى بألفاظ مختلف نه بخصوص يك لفظ چنانكه در فصل سابق بود كه همه بلفظ « خير » بود . ) فرموده است آن حضرت عليه السلام :
5038
خذ على عدوّك بالفضل فانّه أحد الظّفرين .
سلوك كن بر دشمن خود باحسان پس بدرستى كه آن يكى از دو فيروزيست يعنى سلوك كن باحسان بر دشمن يا سلوك كن بر دشمن يعنى از براي غلبه بر أو باحسان كردن بر أو پس بدرستى كه اين يكى از دو فيروزيست ، يعنى فيروزى بر دشمن بدو نحو مىشود يكى بقهر وغلبه بر أو ، ويكى باين كه احسان كرده شود باو تا اين كه دوست بلكه بنده وفرمانبردار گردد ، وظاهرست كه فيروزى برين نحو أسهل وأفضل است .
5039
خذ بالعدل واعط بالفضل تحز المنقبتين .
بگير برابر وبده بزيادتى تا اين كه جمع كنى هر دو منقبت را . « منقبت » صفت نيكو را گويند ومراد اينست كه حقّ خود را برابر گرفتن وزياد نگرفتن صفت نيكوئيست ، وهمچنين حقّ كسى را زياد دادن ، پس هرگاه تو برابر بگيرى وزياد بدهى هر دو منقبت را جمع كرده خواهى بود . وممكن است كه مراد اين باشد كه سلوك كن بعدالت ، وبخشش كن بتفضل ، تا اين كه جمع كنى هر دو منقبت را يعنى منقبت عدل