آسانتر باشد از همان كار هرگاه بي فكر كرده شود .
4227
بالصّبر تدرك الرّغائب .
بصبر يافته مىشود رغايب ، يعنى چيزى چند كه مردم رغبت كنند در آنها ونيكو دانند ، ومراد اين است كه صبر را ميوههاى نيكو باشد .
4228
بالصّحة تستكمل اللذّة .
بسبب تندرستى كامل مىشود لذّت چه ظاهرست كه عليل وبيمار را چندان بهره از لذّتها نباشد وغرض اين است كه قدر نعمت صحت وتندرستى را بايد دانست واز شكر آن نبايد غافل شد .
4229
بالزّهد تثمر الحكمة .
بزهد ميوه مىدهد حكمت ، مراد به « زهد » چنانكه مكرّر مذكور شد بي رغبتي در دنياست وحريصنبودن بر آن وترك محرّمات آن بلكه مشتبهات نيز ، وظاهر اين است كه مراد به « حكمت » در اينجا مجرّد علم درست است نه علم وعمل هر دو كه معنى شايع آنست چنانكه مكرّر مذكور شد ، ووجه ظهور مذكور باندك تأملى ظاهر مىشود ومراد اين است كه : حكمت تا با زهد در دنيا نباشد نفعي ندارد وفايده بر آن مترتب نشود .
4230
بالظّلم تزول النّعم .
بسبب ستم زايل مىشود نعمتها ، يعنى نعمتها كه ستم كننده داشته باشد ، واين مضمون در أحاديث بسيار وارد شده .
4231
بالبغى تجلب النّقم .
بسبب بغى كشيده مىشود انتقامهاى الهى ، يعنى بغى سبب آنها مىشود « بغى »