هرگاه نفع نكند گرامى بودن پس خوار نمودن دور انديش تر است ، وهرگاه سود ندهد تازيانه پس شمشير برندهتر است يعنى هرگاه هموارى ونرمى كه شيوه مردم گرامى است با كسى نفع نكند در دفع ايذاء واذيت أو يا سخن از روى خوشى وملايمت نفع نكند در منع از هر منكري كه مرتكب آن باشد پس چنين كسى را خوارنمودن بهتر است از براي دفع ومنع أو ، و « اين دور انديش تر است » يعنى بدور انديشى نزديكتر است وچاره كار در آن بيشتر است ، و « هرگاه سود ندهد تازيانه » يعنى هرگاه كسى مرتكب منكري باشد وبتازيانه ممنوع نشود وترك آن ننمايد پس بشمشير بايد كه چاره كار أو كرد وقطع فساد آن نمود وقبل از اين مذكور شد كه در امر بمعروف ونهى از منكر هرگاه غير زخم زدن يا كشتن نفع نكند بعضي از علم گفته اند : كه بايد بزخم يا قتل امر ونهى أو كرد وبعضي آن را جايز نمىدانند مگر از براي امام پس بنا بر قول اوّل اين كلام معجز نظام بر اطلاق خود باقي است ودر باره هر كه امر بمعروف ونهى از منكر تواند كرد جارى است وبنا بر قول دوّم بايد كه محمول شود بر اين كه مراد بيان حكم شرعي آنست نسبت بخصوص آن حضرت صلوات اللّه وسلامه عليه وساير أئمة أطهار عليهم صلوات اللّه الملك الجبار ، يا اين كه مخصوص ساخت بدفع ظلم وتعدّيى كه كسى بر ديگرى كند .
4165
إذا كنت جاهلا فتعّلم وإذا سئلت عمّا لا تعلم فقل : اللّه ورسوله اعلم .
هرگاه بوده باشى نادان پس بياموز ، وهرگاه سؤال كرده شوى از چيزى كه ندانى پس بگو خدا ورسول أو داناترست ، يعنى چنين بگو وشرم مكن از اظهار ناداني وندانستن خود وندانسته جواب مگو مانند بعضي از مردم كه هر مسئله كه از ايشان پرسند هر چند ندانند جوابي گويند كه سائل ايشان را نادان نداند وملاحظه اين نمىكنند كه نادان دانستن مردم ايشان را اگر ضررى كند ضرر سهل دنيوي باشد
و