فضيلتها را ، پوشيده نماند كه پرهيز نمودن از حرامها متضمن فعل همه واجبهاست زيرا كه ترك واجبي حرامست واين معنى اگر چه شامل بجاى آوردن نمازهاى فريضة نيز هست نهايت از براي زيادتى اهتمام به آنها بجاى آوردن آنها بخصوص مذكور شده واين قدر يعنى كردن هر واجبي وترك هر فعل حرامى كه پرهيز نمودن از هر حرام شامل هر دو باشد اقلّ واجب است بر هر كسى ، نهايت كمال ديندارى اينست كسى كه با وجود اين باز ايستد از شبههها يعنى از مالهاى شبهه ناك مثل مال جمعى كه حلال وحرام هر دو در أموال ايشان باشد پس هرگاه مالي از جمله أموال خود بكسى دهند كه معلوم نباشد كه حلال است يا حرام اگر چه بحسب ظاهر بر آن كسى كه حال آنرا نمىداند حلال است اما اجتناب از آن بهترست وباعث كمال فضيلت ديندارى است ، وممكن است كه مراد به شبههها أموري چند باشد كه حليت وحرمت آنها معلوم نباشد وبآن اعتبار اگر چه اجتناب از آنها واجب نباشد نهايت اجتناب از آنها باعتبار احتمال حرمت باعث كمال فضيلت دين گردد ، وهمچنين گزاردن نوافل اگر چه واجب نيست اما فضيلت ديندارى بآن كامل مىشود وپوشيده نيست كه آنچه مذكور شده اقلّ مراتب فضايل دين است وبا وجود آن هر چند اخلاق فاضله كامل تر گردد وأمور مستحبه وافعال خير بيشتر كرده شود فضايل دين كامل تر گردد .
4149
إذا كانت لك إلى اللّه سبحانه حاجة فابدا بالصّلوة على النّبىّ صلّى اللّه عليه وآله ثمّ اسأل اللّه حاجتك فانّ اللّه تعالى أكرم من أن يسال حاجتين فيقضى إحداهما ويمنع الأخرى .
هرگاه بوده باشد مر ترا بسوى خداى سبحانه حاجتي پس ابتدأ كن بطلب رحمت بر پيغمبر - رحمت كند خدا بر أو وآل أو - بعد از آن سؤال كن از خدا حاجت