4085
إذا اخذت نفسك بطاعة اللّه اكرمتها وان ابتذلتها في معاصيه أهنتها .
هرگاه بگيرى نفس خود را بطاعت خدا يعنى بدارى بر آن گرامى گردانى آن را ، واگر كارفرمائى آن را در نافرمانيهاى خدا خوار گردانى آن را .
4086
إذا ضللت عن حكمة اللّه فقف عند قدرته فانّك ان فاتك من حكمته ما يشفيك فلن يفوتك من قدرته ما يكفيك .
هرگاه گم كردى از حكمت خدا پس بايست نزد قدرت أو ، پس بدرستى كه تو اگر فوت شود ترا از حكمت أو آنچه شفا بخشد ترا پس هرگز فوت نشود ترا از قدرت أو آنچه كافى باشد ترا ، مراد اين است كه اگر پى نبرى بحكمت خدا در بسيارى از أمور ومصلحتهاى آنها بر تو ظاهر نشود گو چنين باش از پى آن مرو وبايست در باب شناخت أو نزد قدرت أو يعنى اقتصار كن بر مشاهده آثار آن وتأمل وتفكر در آنها ، كه از آنها بآسانى كمال قدرت أو بر تو واضح ولايح گردد پس بدرستى كه تو اگر نيابى از حكمت خدا آنچه را باعث شفاى تو شود از جهالت وباعث ظهور كمال حكمت أو گردد بر تو پس هرگز فوت نشود از تو از قدرت أو آنچه بس باشد ترا از براي شناخت بزرگوارى أو يعنى اگر آنرا نيابى مىتواند بود اما نمىشود كه اين فوت شود از تو ونيابى اين را ، زيرا كه شواهد وآثار قدرت أو ظاهر وباهر است وبهمه كس باندك تدّبر وتفكر واضح ولايح گردد ، بخلاف حكمت خدا ومصلحتها كه در خلق هر امر رعايت كرده ، واسرار قضا وقدر أو كه عقول وافهام بشرى در بسيارى از أمور بي وحى والهام پى به آنها نتواند برد ، پس از پى آنها نبايد رفت وندانستن آنها ضررى ندارد ومعرفت عظمت وبزرگى أو از راه دانستن كمال قدرت وتوانائى أو كافى است ، ودر اعتقاد بحكمت أو بس است آنچه از دلائل عقلية