بود كه بآن عمر نرسد ، يا بشرط اين كه خود را بمغيرات معتاد نسازد پس اگر به آنها معتاد نمايد كمتر از آن گردد ، وهمچنين در نظاير اين شرط ، وبنا بر اين حفظها وحراستها از براي دفع تقديرات مشروط سود تواند داد واين است كه در شرع أقدس نهى شده از انداختن نفس در تهلكه وترك تقيه وأمثال آنها وامر شده بدفع بلاها بدعا وتصدّق ومانند آنها ، ووارد شده كه آنها عمر را زياد كنند ، وقطع صله رحم ومانند آن عمر را كم كنند ، پس اين كلام اگر از آن حضرت صلوات اللّه وسلامه عليه باشد بايد كه حمل شود بر اين كه حراست ونگاهدارى در تقديرات حتمي باطل است وسودى ندارد نه اين كه مطلقا نفعي ندارد وباطل محض است واللّه يعلم .
4072
إذا استخلص اللّه عبدا الهمه الديانة .
هرگاه مخصوص گرداند خدا بنده را در دل أو اندازد ديندارى را ، مراد بمخصوص گردانيدن أو اين است كه أو را از بندگان خاصّ ومقرّبان درگاه خود نمايد واين باعتبار اين است كه خوبى ذات وصفات وافعال أو را داند ومراد به « انداختن ديندارى در دل أو » اين است كه الطاف زياد در باره أو بكند كه بسبب آنها أو هميشه در هر باب ديندارى نمايد وترك آن ننمايد .
4073
إذا احبّ اللّه عبدا حبّب اليه الأمانة .
هرگاه دوست دارد خدا بنده را دوست مىگرداند بسوى أو امانت را ، « دوست داشتن خدا بنده را » چنانچه مكرّر مذكور شد باعتبار خوبى خصال واعمال وافعال اوست ومراد اين است كه هرگاه دوست دارد بنده را بالطاف خود چنين ميكند كه أو راغب گردد بامانت وخيانت نكردن نه با خلق ببردن حقي از حقوق ايشان كه آن خيانت با خدا نيز باشد ، ونه با خدا بمخالفت فرمانهاى أو در غير حقوق خلق .
4074
إذا قويت فاقو على طاعة اللّه سبحانه .
هرگاه قوى باشى پس قوى باش بر طاعت خداى سبحانه يعنى قوّت وتوانائى