حق تعالى بتو نعمتي دهد وتو آن را بديگرى دهى بهمان شكر آن نعمت بعمل آيد وشكر ديگر لازم نباشد .
4014
إذا صبرت للمحنة فللت حدّها .
هرگاه صبر كنى از براي محنت بشكنى تندى آن را ، واين باعتبار اين است كه از رنج وألم قلق واضطراب وآنچه لازمه آنست از فرياد ناله وبر خود زدن ومانند آنها فارغ گردد ، وهمچنين از شماتت دشمنان ، وهمچنين از نزول مصيبتى ديگر بسبب بي صبري چنانكه قبل از اين مكرّر مذكور شد كه بي صبري در مصيبت بسيار باشد كه منتج نزول مصيبتى ديگر باشد .
4015
إذا اضرّت النّوافل بالفرائض فارفضوها .
هرگاه ضرر رساند سنتيها بواجبها پس ترك كنيد آن سنتيها را يعنى هرگاه مشغولشدن امرى سنت ضرر رساند بكردن امرى واجب مثل اين كه باعث فوت وقت آن شود ، يا اين كه بعد از كردن آن سنتي قدرت بر كردن واجبي نداشته باشد پس ترك كنيد آن سنتيها را ، زيرا كه ترك آن سبب عقابي نشود وترك واجبي سبب عقاب گردد ، وممكن است كه ضرر رسانيدن شامل ضرر رسانيدن باعتبار كيفيتى نيز باشد هرچند باعث ترك بالكلية نشود مثل اين كه باعث اين شود كه در وقت فضيلت كرده نشود يا با اقبال قلب وخضوع وخشوع نشود .
4016
إذا عقدتم على عزائم خير فامضوها .
هرگاه عقد كنيد بر قصدهاى خير پس روان سازيد آنها را ، مراد بعقد كردن بر آنها بستن نيت آنهاست ، يا بستن عهد وپيمان بر آنها ، ومراد بروان كردن آنها بجاى آوردن آنهاست .
4017
إذا طالت الصّحبة تاكّدت الحرمة .