3982
إذا صنع إليك معروف فانشره .
هرگاه كرده شود بسوى تو احسانى پس پهن كن آنرا يعنى شكر آن بكن بذكر آن ووصف صاحب آن بآن احسان .
3983
إذا مدحت فاختصر .
هرگاه مدح كنى پس اختصار كن ، زيرا كه مدح زياد كم است كه مشتمل بر گزاف نباشد وأيضا گاه باشد كه محتاج شوى بمذمت أو يا بشكوه از أو ، وآن از تو بعد از مدح زياد پر قبيح باشد .
3984
إذا ذممت فاقتصر .
هرگاه مذمت كنى پس اقتصار كن يعنى اكتفا كن باندكى وپر زياد مكن بسبب نظير آن دو وجه كه در فقره سابق مذكور شد .
3985
إذا وعدت فانجز .
هرگاه وعده كنى پس بجاى آور آنرا .
3986
إذا أعطيت فأوجز « 1 » .
هرگاه عطا كنى پس زود بده تا اين كه آميخته برنج وزحمت انتظار نگردد .
3987
إذا عزمت فاستشر .
هرگاه قصد كنى كارى را پس مشورت كن يعنى با دوستان وجمعى كه اعتماد بر رأى ايشان باشد .
3988
إذا أمضيت فاستخر .
هرگاه امضا كنى پس استخاره كن ، امضا بمعنى روان كردنست ، واستخاره
هامش
( 1 ) در أقرب الموارد ضمن معاني « ( أوجز ) گفته : « أوجز العطية عجلها » .