3920
آفة الذّكاء المكر .
آفت ذكاء مكر است « ذكاء » بضمّ ذال بانقطه بمعنى تندى فطنت است ومراد اين است كه صاحب « ذكاء » چون پى بوجوه وطرق مكر وحيله مىتواند برد غالب اين است كه با مردم مكر وحيله كند واين سبب زيان وخسران أو گردد در دنيا وآخرت ، پس بايد كه احتراض از اين آفت نمايد وخود را از آن نگاه دارد .
3921
آفة العبادة الرّياء .
آفت عبادت رياست ، يعنى اين كه خالص نباشد از براي حق تعالى وآميخته باشد بقصد ديدن كسى يا شنيدن أو ، زيرا كه اين معنى باعث فساد وبطلان عبادت گردد بلكه در حقيقت شركيست خفى چنانكه در بعضي أحاديث وارد شده كه هر ريائى شركست پس در هر عبادتي احتراز از آن واجب ولازمست .
3922
آفة المجد عوائق القضاء .
آفت كرم موانع حكم وتقدير الهيست مراد اينست كه كسى را كه كرم باشد البتة مقتضاى آن از بخشش ودهش بعمل آيد وآفتى كه مانع از آن شود از براي آن نباشد مگر موانعى كه بحكم وتقدير الهى باشد مثل اين كه دست تنگ وپريشان باشد وقادر بر بخشش نباشد .
3923
آفة السّخاء المنّ .
آفت سخاوت منت گذاشتن است ، زيرا كه عطا ودهشى كه با منت باشد فاسد وباطل باشد واجر وثوابي بر آن مترتب نشود چنانكه در قرآن مجيد فرموده :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْأَذى كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَلا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ »
اى آنانكه ايمان