3605
انّ الحياء والعفّة من خلائق الايمان وانّهما لسجيّة الأحرار وشيمة الأبرار .
بدرستى كه شرم وعفّت يعنى باز ايستادن از آنچه حلال نباشد هر آينه از خصلتهاى ايمان است يعنى أهل ايمان وبدرستى كه آنها هر آينه خوى آزادگان وشيوهء نيكوكاران است .
3606
انّ من ابغض الخلائق إلى اللّه تعالى رجلا وكله إلى نفسه جائرا عن قصد السّبيل سائرا بغير دليل .
بدرستى كه دشمن داشتهترين آفريدگان بسوى خداى تعالى مردى است كه بازگذاشته باشد خدا أو را بسوى نفس أو ، در گذرندهء از راستى راهروندهء بىراهنمائى ، يعنى مردى است كه بسبب كمال بدى أو حقّ تعالى واگذاشته باشد أو را بخود ونظر لطف وشفقت را از أو باز گرفته باشد پس واگذاشته باشد أو را در حالي كه بيرون رونده باشد از راه راست وبرود بهر راهى كه برود بي راهنمائى .
3607
انّ من كانت العاجلة املك به من الآجلة وأمور الدّنيا أغلب عليه من أمور الآخرة فقد باع الباقي بالفاني وتعوّض البائد « 1 » عن الخالد ، وأهلك نفسه ورضى لها بالحائل الزّائل ، ونكب بها عن نهج السّبيل .
بدرستى كه كسى كه بوده باشد اين نشأهء حاضر مالكتر باو از نشأهء آينده ، وكارهاى دنيا غالبتر بر أو از كارهاى آخرت پس بتحقيق كه فروخته است باقي را بفانى ، وعوض گرفته بريده شونده را از پاينده ، وهلاك كرده نفس خود را ، وراضى
پاورقی
( 1 ) در نسخهء كتابخانهء مسجد سپهسالار بجاى « وتعوّض البائد » : ( وتعوّض بالبائد ) ضبط شده است .