در امام اين دعوى را نسبت بايشان داده ، « اين كه بلند گردانيده است » يعنى از براي رشك وحسد بر ما در اين أمور ، يا از براي ناخوش داشتن اين مزايا در ما مرتكب اين دعويهاى باطل شدند تا فضايلى كه حق تعالى به آنها ما را از ايشان وغير ايشان ممتاز گردانيده بر مردم ظاهر نگردد وپنهان ماند ، و « بخشيده ما را » يعنى علوم ومراتب عاليه ومحروم كرده ايشان را از آنها ، و « داخل گردانيده ما را » يعنى در قرب ومنزلت درگاه خود ونسبت پيوند با رسول أو وخلافت وجانشينى آن حضرت صلّى اللّه عليه وآله ، و « هدى » بمعنى راه راست يافتن است يا رسيدن بحقّ ، و « بما سؤال كرده مىشود بخشيدن هدى وگشودن كورى » يعنى هر كه هدايت خواهد وطلب كند بايد كه بسبب ما واز ما طلب كند نه بسبب ايشان واز ايشان ، وهمچنين گشايش كورى جهالت وضلالت را ، واين نيز از جملهء أموري است كه حق تعالى ايشان را به آنها امتياز داده از ديگران ، ومعاندان ايشان رشك مىبردند بر آن وناخوش مىداشتند آن را .
2827
ايسرّك ان تلقى اللّه غدا في القيامة وهو عليك « 1 » راض غير غضبان كن في الدّنيا زاهدا وفي الآخرة راغبا ، وعليك بالتّقوى والصّدق فهما جماع الدّين ، والزم أهل الحقّ واعمل عملهم تكن منهم .
آيا شاد مىگرداند ترا اين كه ملاقاة نمائى خدا را فردا در قيامت وأو بر تو
هامش
( 1 ) كذا في الأصل ، ودر كتب لغت تصريح كردهاند كه : « رضى عنه » و « رضى عليه » هر دو استعمال شده ، ودر كتب أدب نيز از قبيل سيوطى ومغنى اين بيت را شاهد اين استعمال دانستهاند :« إذا رضيت علىّ بنو قشير * لعمر اللّه أعجبني رضاها »طالب تفصيل بموارد آن مراجعه كند .