1473
الدّنيا معدن الشّرّ ومحلّ الغرور .
دنيا كان شرّ وبديست ومحلّ أقامت آن وجايگاه فريب است .
1474
الحاسد يفرح بالشّرور ويغتم بالسرور .
حسد برنده شاد مىشود بشرور وبديها ، وغمناك مىشود بمسرّت وشادى ، يعنى شرور ومسرّت كه بديگران برسد .
1475
المروءة تمنع من كلّ دنيّة .
مروّت يعنى مردى يا آدميّت منع ميكند از هر صفت پست مرتبه .
1476
المروءة من كلّ لؤم بريّة .
مروّت يعنى مردى يا آدميّت از هر ملامت يعنى امرى كه سبب ملامت وسرزنش شود بيزار است .
1477
الكرم نتيجة علوّ الهمّة .
كرم يعنى بخشش يا گرامى بودن نتيجة بلندى همّت است .
1478
الحاسد لا يشفيه الّا زوال النّعمة .
رشك برنده شفا ندهد أو را مگر زائل شدن نعمت يعنى از همه كس ، واگر نه هر كه را نعمتي باشد أو رشك برد بر أو ، وظاهر است كه اين شفا هرگز ميسّر نشود ، پس هميشه مبتلا باين مرض باشد مگر اين كه ترك حسد كند .
1479
استفساد الصّديق من عدم التّوفيق .
طلب فساد دوست كردن وكارى كردن كه أو برنجد ودوستى أو زائل شود از عدم توفيق است .