فقره سابق معلوم مىشود وممكن است « دين » بكسر دال نه بفتح آن خوانده شود و « شفا » بفا خوانده شود نه بقاف ومعنى اين باشد كه : درويشى با ديندارى شفاى بزرگتر است يعنى در آخرت از دردها والمها شفائي است بزرگتر از همه شفاها .
1310
التّأنّى في الفعل يؤمن الخطل .
تأنّى وآهستگى در كردار وتعجيل نكردن در آن بىتأمّل وتفكّر أيمن مىسازد از خطل يعنى سستى كار ومحكم نبودن آن يا فحش وسخنان فاسد يعنى از اين كه مردم أو را دشنام دهند وبد گويند .
1311
التّروّى في القول يؤمن الزّلل .
انديشه كردن در گفتار وسخن نگفتن مگر بعد از تأمّل وتفكّر أيمن مىسازد از لغزش .
1312
المواساة أفضل الأعمال .
مواسات با مردم أفضل وافزونترين كردارهاست « مواسات » برابر دانستن كسى است با خود وشريك وسهيم گردانيدن أو در أموال خود ومراد به « افضليّت » آن از ساير اعمال اين است كه آن يعنى مواسات زيادة از هر كارى سبب افزونى قدر وعلوّ رتبه ميانه مردم شود هر چند اجر وثواب اخروى بعضي اعمال مثل نماز وحجّ زيادة از آن باشد چنانكه در حديث وارد شده كه : نماز فريضة بهتر است از بيست حجّ ، وحجّى بهتر است از يك خانه مملوّ از طلا كه تصدّق كنند از آن تا تمام شود ، يا مراد افضليّت آن است بحسب اجر وثواب نسبت بأكثر اعمال ، وبعضي اعمال كه ثواب آنها زياد باشد از آن مستثنى باشد ، زيرا كه تخصيص در عمومات امرى است شايع بلكه مشهور است كه : هيچ عامّى نيست مگر اين كه تخصيص داده شده وممكن است كه اجر وثواب اين مرتبه جود وبخشش كه مردم را با خود برابر داند در مال خود زيادة باشد از همه اعمال وگوئيم كه : آنچه در باب نماز وحجّ وارد شده منافاتى با