كسى قناعت كند وخود را محتاج ديگرى نسازد زيرا كه اين توانگريست كه فتورى بآن بر نخورد بخلاف توانگريهاى ديگر كه بملك ومال باشد چه آنها در معرض زوال واختلال باشد .
1295
الدّين يصدّ عن المحارم .
دين باز مىدارد از حرامها يعنى كسى كه ديندار باشد ومتصلّب باشد در دين خود را باز دارد از حرامها ومرتكب آنها نگردد .
1296
المروءة تحث على المكارم .
مروّت يعنى مردى يا آدميّت بر مىانگيزاند بر نيكوئيها يعنى مىدارد صاحب خود را بر كردن كارهاى نيكو واكتساب اخلاق وخصال نيك .
1297
الكرم تحمّل أعباء المغارم .
كرم برداشتن بارها وسنگينيهاى قرضهاست يعنى فرد كامل كرم اين است كه كسى قروض مردم را بر خود گيرد وايشان را از بار قرض وسنگينى آن خلاص كند وممكن است مراد به « مغارم » چيزى چند باشد كه بر اين كس اداى آن لازم باشد مثل زكاة وخمس ونفقه جمعى كه واجب النّفقه أو باشند ومراد اين باشد كه كرم اين است كه كسى تحمّل كند سنگينيهاى آنچه را شرعا اداى آن بر أو واجب باشد پس هر كه متحمّل همه آنها شود واز عهده آنها برآيد واخلال بچيزى از آنها نكند أو كريم است بلكه اين نهايت كرم است چنانكه در بعضي أحاديث وارد شده .
1298
النّصيحة من اخلاق الكرام .
نصيحت يعنى خالص بودن با مردم وغشّ نكردن با ايشان از خصلتهاى نيكو - كاران است .