است كه بسكون لام وتخفيف قاف خوانده شود وبنا بر اين معنى اين است كه انداخته شده است يعنى در هلاكت أزلي وابدى يا از نظر شفقت ومرحمت وقرب درگاه إلهي مانند چيزى كه بيندازند آن را بسبب هوان وخوارى آن ، وممكن است مراد به « مستسلم » در فقره سابق تن دردهنده بقضاى حق تعالى باشد وراضى بآن در هر باب ، وبه « محترس » حراست كننده خود زيادة از [ حدّ ] معروف ومراد اين باشد كه أو نگاهداشته شده است از مهالك وآفات يعنى حق تعالى أو را نگاهدارد از آنها ، واين فرستاده شده است بسوى أو آنها يا انداخته شده است در آنها بر خلاف آن .
161
الاجل جنّة .
رسيدن وقت مرگ بهشت است يعنى نيكوكاران را ، چه بآن فارغ شوند از آلام واحزان اين زندان وبرسند بفرح وسرور وأنواع نعيم جاودان ، وممكن است كه مراد به « أجل » مدّت عمر باشد و « جنّه » بضم جيم خوانده شود ومعنى اين شود كه مدّت عمرى كه حق تعالى از براي اين كس حتما قرار داده وتقدير كرده كه كمتر از آن نشود آن سپرى است از براي أو كه حفظ ميكند أو را در مهالك وتا آن سپرى نگردد بهزار تيغ تيز قطع رشته باريك عمر أو نتوان كرد .
162
التّوفيق رحمة .
توفيق خدا با هر كه باشد رحم وتفضّليست بر أو .
163
العلم جلالة ، الجهالة ضلالة .
دانائى بزرگيست وناداني گمراهى .
164
القناعة نعمة .
قناعت نعمتي است ، زيرا كه هركه را كه باشد خلاص مىشود بسبب آن از بسيارى از زحمتها وتعبهاى سعى وطلب ، وسالم مىماند از أكثر زيانها وخسرانهاى اخروى .