تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الخرائج والجرائح ( جلوه هاى اعجاز معصومين ع ) ( فارسي ) — صفحة 417

مساهمون:

ص٤١٧

آگاه بودن امام حسن ( ع ) از رخدادها

( 1 ) 2 - عبد الغفار جازى از امام صادق - عليه السّلام - نقل مىكند كه : دو مرد نزد حسن بن على - عليهما السّلام - بودند . حضرت به يكى از آنان گفت : تو ديشب با فلانى اين گونه سخن گفتى . و مرد ديگر گفت : او از هر چه كه هست خبر دارد . و عجيب‌تر از اين ، اينكه فرمود : ما از آنچه در شب و روز مىگذرد آگاه هستيم . سپس فرمود : خداوند متعال تمام حلال و حرام و تنزيل و تأويل را به پيامبرش آموخت و او نيز همهء آنها را به على - عليه السّلام - تعليم داد « 1 » .

مظلوميت امام حسن ( ع )

( 2 ) 3 - حارث همدانى روايت مىكند : وقتى كه على - عليه السّلام - به شهادت رسيد ، مردم به امام حسن - عليه السّلام - روى آوردند و به او گفتند : تو جانشين و خليفه پدرت هستى و ما به سخنان تو گوش مىدهيم و مطيع تو هستيم ، پس به هر چه خواهى دستور بده . حضرت فرمود : دروغ مىگوييد ، به خدا سوگند ! به كسى كه از من بهتر بود ، وفا نكرديد ، چگونه به من وفا مىكنيد ؟ يا چگونه به شما اطمينان كنم ؟ ولى من به شما اعتماد نمىكنم . اگر راست مىگوييد وعده‌گاه من و شما در اردوگاه مدائن ، آنجا به من برسيد . پس حضرت سوار شد و عده‌اى كه قصد داشتند با حضرت بروند ، آنها نيز سوار شدند ، ولى خيلى از مردم به گفته‌هاى خود وفا نكردند و با او مكر نمودند همانطور كه با پدرش مكر نمودند . آنگاه حضرت برخاست و خطبه خواند و فرمود : با من مكر كرديد چنانچه با كسى كه قبل از من بود ، مكر نموديد ، بعد از من ، با كدام امام خواهيد جنگيد ؟ با
هامش
( 1 ) بحار الانوار : 43 / 330 ، حديث 10 .