باب كسى كه خطايش عمد است
5223 - حسن بن محبوب از هشام بن سالم از ابو بصير روايت كرده كه : امام باقر عليه السّلام در پاسخ سؤالى كه پرسيده بودند : پسرى نابالغ بهمراهى زنى مردى را كشتهاند فرموده است : همانا خطاى زن و غلام چون عمد است پس اگر اولياء مقتول بخواهند هر دو را بكشند ، مىتوانند بكشند و پنج هزار درهم به ولى يا اولياء پسر بدهند ، و اگر بخواهند پسر را بكشند مىتوانند ، ولى بايد آن زن يك چهارم ديهء پسر را به اولياء او بپردازد ، و اگر اولياء مقتول بخواهند زن را قصاص كنند او را مىكشند و اولياء كودك يك چهارم ديه را به اولياء زن مىپردازند و اگر اولياء مقتول بخواهند هيچ كدام را قصاص نكنند و ديه بستانند نيم ديه را پسر و نيم ديه را زن بايد بپردازد .
شرح : « خداوند در قتل خطا از هر كس سر زند قصاص قرار نداده و فرموده است * ( وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِه ) * ( و هر كس بخطا كسى را بكشد ، بر اوست آزاد كردن بنده اى مؤمن ، و دادن خونبها به نزديكان مقتول ) ( نساء : 94 ) و در اين خبر كه نسبت آن را راوى به امام باقر عليه السّلام داده است چنين است كه : اگر از زن يا كودك نورس به خطا قتلى سرزند آن را عمدى تلقّى كرده و خون هر دو را مباح گردانند ، و اين مخالف آيه و صريح روايات مأثوره از أئمّه و خود حضرت باقر عليهم السّلام است ، و كلام شيخ طوسى را پس از نقل روايت بعد خواهيم آورد » .