كه در كشتن يك مرد شركت كرده بودند ، فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام چنين فرمود كه هر گاه پسر قامتش به پنج وجب رسيده باشد از او قصاص گيرند و براى او نيز قصاص كنند ، و چنانچه به پنج وجب نرسيده باشد حكم بديه مىشود .
شرح : « مرحوم شهيد در كتاب مسالك الافهام خود گويد : صدوق و شيخ مفيد عليهما الرّحمة بمضمون اين خبر فتوا دادهاند لكن اين گونه اخبار با سند ضعيف از اخبار شاذّ است و با اصول سازگار نيست و اجماع فقها بر خلاف آن فتوا دادهاند - انتهى . و پر واضح است كه نه امام صادق و نه امير المؤمنين عليهما السّلام بلندى و كوتاهى را ملاك بلوغ نمىدانند اگر خبر مجعول نباشد حتما در موردى خاصّ بوده و بقول مشهور » قضيّة في واقعة « بوده نه حكم عمومى » .
باب آن كس كه عمدش خطا شمرده مىشود
5227 - ابو عبيده گويد : از امام باقر عليه السّلام پرسيدم اگر شخص نابينا از روى عمد چشم بينائى را دريد و كور كرد حكمش چيست ؟ فرمود : اى ابا عبيد در اينجا عمد كور مانند خطاى بيناست بايد ديه دهد ( چون چشم ندارد تا قصاص شود ) و چنانچه مالى ندارد تا ديه را بپردازد ، امام مسلمين بايد آن را بپردازد تا حقّ مسلمانى پايمال نشود .
شرح : « اين حكم در صورتى است كه نابينا چشم كسى را كور كند ، و أمّا اگر گوش او را ببرد يا به عضو ديگر او صدمه اى زند قاعده همين باشد يا نه محلّ كلامست »