مولايش ديهء مقتول را ميپردازد و او را رها مىكند ، و حقّ ندارند او را قصاص كنند و همچنين بيان كرديم كه پسر تا مادامى كه بالغ نشده است در قتل عمد يا خطا ، حكمش پرداخت ديه است نه قصاص ، پس چگونه به اين روايت تمسّك كرده بگوئيم خطايش عمد محسوب مىشود - تا آخر سخنش « و به نظر ميرسد كه كلام امام عليه السّلام تحريف و تصرّف و نقل بمعنى شده و آن لفظ محرّف به نظر راوى تفسير و بيان شده است ، مثلا امام عليه السّلام فرموده : « عمد الصّبيّ و خطاؤه واحد « چنان كه تهذيب مسندا آن را از ابن ابى عمير از حمّاد بن عثمان از محمّد بن مسلم از امام صادق نقل كرده است ، و يا در روايت ديگر از اسحاق بن عمّار از امام باقر عليه السّلام است امير مؤمنان عليه السّلام فرموده : « عمد الصّبيان خطأ « و يا » المعتوه جنايته على عاقلته خطأ كان او عمدا « و » المعتوه « در نسخه به » المرأة « تحريف گشته و بدين حساب شرح شده است و تصحيف معتوه به مرئة از حيث شباهت خط بعيد نيست ، بارى اين باب را هم مرحوم كلينى و هم شيخ در استبصار آورده و اخبارش را ذكر نمودهاند و تنها شيخ - رحمه الله - متعرّض نادرستى اين دو خبر شده و ديگران ساكت مانده بلكه بدان فتوا دادهاند در صورتى كه متن خبر كه گفته زن يك چهارم ديه را بايد بپردازد دليل است كه خبر جعل است چون بنصّ ذيل خبر نيم ديه را زن بدهكار مىشود » .
5225 - عبد الله بن سنان گويد : امام صادق عليه السّلام در مورد زنى كه مردى را از روى قصد كشته بود فرمود : اگر اولياء مقتول بخواهند زن را قصاص كنند مىتوانند ، و كسرى و تفاوت ديه را نمىتوانند مطالبه كنند زيرا كسى بيش از وجود خود در جنايت بدهكار نيست .
5226 - سكونى از امام صادق عليه السّلام نقل كرده در بارهء مردى و پسرى
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 487
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٨٧