واعظ قزوينى قرن يازدهم هجرى
64 در ستايش آفتاب عالم آراى سپهر دين حضرت امام محمد تقى ( ع )
حشمت از سلطان و راحت از فقير بينواست * چتر از طاووس ، ليك اوج سعادت از هماست
راحت شاه و گدا را زين توان معلوم كرد * كو به صد گنج است محتاج ، اين به نانى پادشاست
فقر ، صلح و دوستى و الفت و آسودگى است * پادشاهى جنگ و غوغا و زد و خورد و وغا « 1 » ست
فقر را گسترده خوانى چون گشاد خاطر است * بر سر اين خوان نعمت پادشاهان را صلاست
باغ جنّت را نباشد برگ ريزان خزان * برگ عيش بينوايان ايمن از باد فناست
گو ننازد شاه چندين بر غناى خويشتن * گر گدا محتاج شد ، شه نيز محتاج گداست
هامش
( 1 ) - وغا : جنگ و ستيز .