جواب داد كه : مسكين مگر نمىدانى * كه حبّ آل محمد خلاص نيران است
به يك قصيده كه زين العباد را گفتم * عطاى من ز كرامت بهشت و غفران است « 10 »
مرا كه سينهء من مخزن محبّت توست * به طوع بندهء فرمان تو دل از جان است
غبار تربت حسّان اگرچه باد ببرد * كنون به مدح تو ابن حسام ، حسّان است
بدين وسيله مرا از تو چشم الطاف است * بدين قصيده تمنّاى بنده احسان است
ز فيض شبنم فضل تو نيستم نوميد * كه ابر جود تو بر خاص و عام باران است
به زَيْن حبّ تو ايمان من مزيّن شد * ولى ز كسوت تقوا هنوز عريان است
شفاعت تو مگر دست فيض بگشايد * كه در ره تو رهى پاى بند عصيان است
مقدّسا به صفات جلال آن معصوم * كه مدحت شرفش هفت سبع « 11 » قرآن است
كه هر گناه كه كردم به عفو در گذران * كه لطف و مغفرت و رحمتت فراوان است « * »
هامش
* ديوان محمد بن حسام خوسفى ، به اهتمام احمد احمدى بيرجندى ، محمد تقى سالك ، از انتشارات ادارهء كل اوقاف خراسان ، مشهد ، 1366 ه . ش ، ص 227 ( با حذف پارهاى از ابيات ) .
( 10 ) - اشاره است به قصيدهاى در كنار كعبه و در حضور هشام بن عبد الملك كه فرزدق در وصف حضرت سجاد ( ع ) سرود و از آن حضرت صله دريافت كرد ( رك : ذيل شرح حال و اشعار عبد الرحمن جامى در همين مجموعه )
( 11 ) - قرآن كريم را به هفت بخش ( سبع ) تقسيم مىكردند و هر روز سبعى از آن را تلاوت مىنمودند ، هفت سبع : تمام قرآن كريم است .