كدام سرمه كشيدى كه چشم خوش خوابت * بدان سياه دلى چون چراغ تابان است
مگر كه سرمهء چشمت كه عين بينائى است * غبار تربت و چشم و چراغ ايمان است
على مرتضوى منزلت كه در ره دين * چراغ گلشن تقوا و شمع عرفان است
امام مصطفوى رتبت آن كه از ره قدر * مكان رفعت او ماوراى امكان است
دويم على و چهارم امام زين عباد * كه مقتداى زواياى چار امكان است
على و همسر او جدّ او و جدّهء اوست * كه شمع دودهء عمران « 2 » و آل عمران است
ستوده آدم آل عبا « 3 » كه چون آدم * زمين علم و عمل را زعيم « 4 » و دهقان است
قسم به تربت او كابروى خورشيد است * كه خاك مرقد او به ز آب حيوان است
به گرد روضهء او چون كبوتران حرم * هماى سدرهنشين را هواى طيران است
به عفو و عصمت و عفّت به عقل و علم و عمل * به هر كمال كه گويى هزار چندان است
ز بحر كفّ سخايش سحاب منتفع است * كه همچو جدّ و پدر مرد سفره و نان است
هامش
( 2 ) - عمران : منظور حضرت ابو طالب است . منظور شاعر از ( دودهء عمران ) و ( آل عمران ) آل على ( ع ) است .
( 3 ) - آدم آل عبا : حضرت سجاد ( ع ) است كه از طريق آن حضرت ائمه اطهار عليهم السلام و اولادشان ازين شجرهء طيّبه به وجود آمدند .
( 4 ) - زعيم : رئيس ، سالار و سرور .