سهيلى ، مهدى ( 1303 ه . ش . - )
مهدى سهيلى فرزند غلامرضا از شاعران و نويسندگان فعّال به شمار مىرود . وى در تهران به دنيا آمد . پس از پايان تحصيلات ابتدايى به فرا گرفتن علوم قديم و صرف و نحو عربى و منطق و معانى نزد استادان فن در مدرسهء عبد اللّه خان پرداخت و دورهء متوسّطه را در دبيرستان نظام به پايان آورد و سپس وارد خدمات مطبوعاتى و روزنامهنگارى گرديد .
وى علاوه بر انجام كارهاى مطبوعاتى سرپرستى كاروان شعر و موسيقى راديو ايران و همچنين داورى برنامهء مشاعره را عهدهدار بود . برخى از آثار او به زبان روسى ترجمه شده است .
از آثار او كتابهاى : دو قطره اشك ، مادر حوّا ، نمكپاش ، خوشمزگىها ، خيّام و سهيلى ، ترجمهء سخنان حسين بن على ( ع ) ( ترجمه از عربى ) ، كاروانى از شعر و . . . را مىتوان نام برد . « 1 »
در آفرينش بىنظيرى
اى على ، اى شاهكار خلقت بارى تعالى
اى جمالت جلوهگاه ذات پاك كبريايى
اى على ، اى دست تو دست تواناى الهى
اى على ، اى حكم عالمگير تو حكم خدايى
اى على ، نام تو و داغ تو اندر دل فكندم
من به لوح سينهء درد آشنا نقش تو كندم
هامش
( 1 ) . تاريخ قومس ، صص 528 - 529 .