ورزى ، ابو الحسن ( 1293 ه . ش . - )
ابو الحسن ورزى فرزند حسين فلاحزاده ، در تهران ديده به جهان گشود . تحصيلات خود را تا اخذ درجهء ليسانس در رشتهء حقوق به پايان برد و پس از طى دورهء خدمت نظام وظيفه در وزارت دادگسترى به خدمت اشتغال ورزيد ولى پس از چندى با توجّه به اين كه كار قضا ، با طبع لطيف او سازگار نبود از شغل خود كناره گرفت و در شهريور 1320 ش مجددّا براى امرار معاش به خدمت بازگشت و مدّتى در مشاغل مختلف انجام وظيفه كرد .
ورزى به زبان فرانسه تسلّط دارد و كتابهايى در اين زمينه ترجمه كرده است . او از شاعران خوب معاصر است . طبعى وقّاد و بيانى شيوا دارد . از مضامين نو در قوالب كهن به بهترين طرز استفاده مىكند . از انواع شعر بيشتر قالب غزل را مىپسندد و شيوهاش شيوهء شاعران سبك عراقى است . از ورزى مجموعهء شعرى به نام سخن عشق منتشر شده است . زبانش نرم و دلش از آتش عشق همواره گرم است . « 1 » از ورزى ، اشعار نابى در منقبت و ستايش حضرت على ( ع ) در مجموعهها و گزيدههاى اشعار ثبت است كه شاعر در آن خالصانه احساس خود را بيان كرده و عشق عميق خود را به مولا على ( ع ) نشان داده است .
در دست توست نسخهء درمان ما على ( ع )
اى مهر تو چراغ دل و جان ما على * تابان ز توست پرتو ايمان ما على
در ظلمت حيات چه بيمى ز گمرهى است * تا عشق توست شمع درخشان ما على
هامش
( 1 ) . خلوت انس ، ص 448 .