نور بخش دهكردى ، حاج سيّد احمد ( 1285 - 1339 ه . ق . )
وى فرزند سيد محمّد باقر است و متولّد شهر كرد . در اصفهان در خدمت آخوند ملّا محمّد حسين دهكردى ، دايى خود و آخوند كاشى و ميرزا حسن نجفى و برادر خود و ديگران تحصيل كرد . سپس به نجف اشرف رفته و نزد آخوند خراسانى و جمعى ديگر تلمّذى نموده و در علوم شريعت و طريقت صاحب نظر شده است . از وى آثارى به شرح زير به جا مانده است :
1 - آغاز حقيقت ؛ 2 - برهان حقيقت نامه ؛ 3 - رشحات رحمت ؛ 4 - ديوان فنايى ؛ 5 - مثنوى در شرح آيهء نور ؛ 6 - مثنوى در شرح سؤال كميل بن زياد از حضرت امير المؤمنين ( ع ) در معنى حقيقت ؛ 7 - منطق الطير منظوم در شرح هفت وادى و غيره .
نامبرده در شب 12 جمادى الاولى در اصفهان وفات يافته است . « 1 »
اشعار زير نشان دهندهء اعتقاد دينى و ارادت خاص وى به مولاى متّقيان على ( ع ) است .
مرآت وجه ذات بود مرتضى على ( ع )
مرآت وجه ذات بود مرتضى على * مجموعهء صفات بود مرتضى على
حق واجب الوجود على صادر نخست * خلاق ممكنات بود مرتضى على
روزى رسان عليست به ذرّات هر چه هست * رزّاق كائنات بود مرتضى على
اى نور چشم من ظلماتست اين جهان * سرچشمهء حيات بود مرتضى على
هنگام نفخ روح على حاضر است و باز * اندر دم مَمات بود مرتضى على
هامش
( 1 ) . تذكرة القبور ، صص 114 - 115 .