سرمد ، صادق ( 1286 - 1339 ه . ش . )
سيد صادق سرمد ، فرزند سيد محمّد على ، در تهران قدم به عرصهء هستى نهاد . پس از اتمام تحصيلات ابتدايى و متوسطه ، در رشتهء حقوق به تحصيل پرداخت و به دريافت ليسانس توفيق يافت .
سرمد از سال 1309 ش به كار وكالت دادگسترى پرداخت و از اعضاى هيأت مديرهء كانون وكلا گرديد و سالها سمت مشاور حقوقى و وكيل امور قضايى دربار و آستان قدس رضوى را به عهده داشت .
وى بعد از شهريور 1320 ش امتياز روزنامهء صداى ايران را گرفت و وارد مبارزات سياسى گرديد و در مهر ماه 1322 ش پس از جنگ جهانى دوم ، بنا به دعوت دولت انگلستان به اتّفاق چند تن از روزنامهنگاران به آن كشور عزيمت كرد و از آن جا به فرانسه رهسپار شد . سرانجام در تير ماه سال 1339 ش به علّت ابتلاى به بيمارى سرطان درگذشت و در ابن بابويهء تهران مدفون گرديد .
سرمد از دوران كودكى به نظم شعر پرداخت و چون قريحهء خدادادى در سرودن شعر داشت به سرعت رشد كرد و در انواع شعر طبع آزمايى نمود و توانايى خود را نشان داد ، مخصوصا در نظم قصايد مهارت كامل يافت . « 1 »
على ولى خدا صاحب ولايت بود
اگر هزار بشير آمد و نذير آمد * محمّد است كه بىمثل و بىنظير آمد
مزاج عالميان چون به شور و شرّ گرويد * به خير جامعه خير البشر بشير آمد
هامش
( 1 ) . سخنوران نامى معاصر ايران ، ج 3 ، ص 1763 .