فؤاد كرمانى ( 1268 - 1358 ه . ق . )
آقا فتح اللّه قدسى كرمانى متخلّص به « فؤاد » از ارزندهترين شاعران مرثيه سراى كرمان به شمار است . وى عارفى ربّانى و شاعرى آسمانى بوده كه خانهء دلش از نور عرفان و ولايت منوّر گشته و بدون شبهه از چشمهسار ولايت فيض گرفته است . . .
مدايح و مناقبى كه در ولاى على مولاى درويشان پى افكنده ، روشنگر آن است كه بوارق غيبى جان پاك او را از قيود ترفند زندگى ، مجرّد كرده است و طيران روح قدسى آن چنان اوجى به سخن وى بخشيده است كه نفحهء عيسوى را از نظم دلپذير و مطنطن وى به وضوح مىتوان دريافت . او خوى خدايى را در خصال على مىنگرد و بوى خدا را در نسيم سحرگاهى كوى او مىجويد و بدين سان چندين قصيده و مسمّط در سلك نظم مىكشد و شگفت اين است كه معانى حكيمانه و بلند خويش را در بحورى سنگين و الفاظى گزين مىريزد و با قدرت از عهده برمىآيد . بسيارى ديگر از اشعار وى نيز به مدح و مراثى سالار شهيدان كربلا اختصاص مىيابد كه بدون اغراق برخى در نوع خود كم نظير است . . . « 1 »
« در يك نگاه كلّى به مجموعهء آثار فؤاد درمىيابيم كه او يك شاعر پاكباز و حقيقتا مذهبى است . و اهل البيت ( ع ) در شعر او به بهترين روش مورد ستايش قرار گرفتهاند . » « 2 »
در مدح على بن ابى طالب ( ع )
دگرم بوارق غيب جان ز قيود كرده مجردا * طيران روح ز حد تن دگرم كشيده بلا حدا
هامش
( 1 ) . تذكرهء شاعران كرمان ، ص 397 .
( 2 ) . مجموعهء مقالات دومين سمينار و دههء كرمان شناسى ، ص 25 .